Σ
SDCalc
ระดับกลางการประยุกต์ใช้·11 min

การสร้างช่วงความเชื่อมั่นด้วยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

เรียนรู้วิธีสร้างช่วงความเชื่อมั่นโดยใช้ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทำความเข้าใจว่าระดับความเชื่อมั่นหมายความว่าอย่างไรและวิธีตีความ CI ในสถานการณ์จริง

ช่วงความเชื่อมั่นคืออะไร?

ช่วงความเชื่อมั่น (CI) คือช่วงของค่าที่มีแนวโน้มจะมีพารามิเตอร์ประชากรที่แท้จริงอยู่ แทนที่จะให้ค่าประมาณจุดเดียว CI ยอมรับความไม่แน่นอนโดยให้ช่วง

“เรามั่นใจ 95% ว่าค่าเฉลี่ยที่แท้จริงอยู่ระหว่าง 48.2 ถึง 51.8”

95% CI: [48.2, 51.8]

สูตร

ช่วงความเชื่อมั่นสำหรับค่าเฉลี่ยของประชากรคือ:

สูตรช่วงความเชื่อมั่น

CI = x̄ ± z* × (σ / √n)
  • x̄ = ค่าเฉลี่ยตัวอย่าง
  • z* = ค่าวิกฤต (1.96 สำหรับ 95% CI)
  • σ = ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
  • n = ขนาดตัวอย่าง
  • σ/√n = ความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน
ระดับความเชื่อมั่นค่า z*
90%1.645
95%1.960
99%2.576

การตีความที่ถูกต้อง

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อย

95% CI ไม่ได้หมายความว่า “มีความน่าจะเป็น 95% ที่ค่าเฉลี่ยจริงอยู่ในช่วงนี้” ค่าเฉลี่ยจริงอยู่หรือไม่อยู่ในช่วง มันเป็นค่าคงที่

การตีความที่ถูกต้อง

“หากเราทำซ้ำกระบวนการสุ่มตัวอย่างนี้หลายครั้ง 95% ของช่วงที่คำนวณได้จะมีค่าเฉลี่ยประชากรที่แท้จริงอยู่”

ตัวอย่างพร้อมวิธีทำ

ตัวอย่าง: ความพึงพอใจของลูกค้า

คุณสำรวจลูกค้า 100 คนและพบคะแนนความพึงพอใจเฉลี่ย 7.5 โดยมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 1.5 คำนวณ 95% CI
1

หาความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน

SE = 1.5 / √100 = 0.15
2

คำนวณขอบเขตความคลาดเคลื่อน

ME = 1.96 × 0.15 = 0.294
3

สร้างช่วง

CI = 7.5 ± 0.294 = [7.21, 7.79]

การตีความ: เรามั่นใจ 95% ว่าค่าเฉลี่ยความพึงพอใจของลูกค้าที่แท้จริงอยู่ระหว่าง 7.21 ถึง 7.79

อะไรส่งผลต่อความกว้างของ CI?

ขนาดตัวอย่าง (n)

n มากขึ้น = CI แคบลง ข้อมูลมากขึ้น = ความแม่นยำมากขึ้น

ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (σ)

σ มากขึ้น = CI กว้างขึ้น ความแปรผันมากขึ้น = ความแน่นอนน้อยลง

ระดับความเชื่อมั่น

ความเชื่อมั่นสูงขึ้น = CI กว้างขึ้น 99% CI กว้างกว่า 95% CI